МАРКАЗИЙ ОСИЁДА ЯНГИ ТРАНСПОРТ ТАРМОҚЛАРИНИ ҲУҚУҚИЙ ТАРТИБГА СОЛИШ ТАРИХИ
Abstract
Ушбу мақолада 1924–1950 йилларда Ўзбекистон ССРда янги транспорт тармоқлари – фуқаролик авиацияси ва автомобиль транспортининг юзага келиши шароитида транспорт ҳуқуқининг шаклланиши ва эволюцияси таҳлил қилинади. Тадқиқотда соҳа қонунчилигининг Иттифоқ миқёсида марказлашуви, давлат монополиясининг ўрнатилиши ҳамда транспорт муносабатларининг соф маъмурий-буйруқбозлик ва ҳарбийлаштирилган тизимга ўтиш жараёнлари ёритилади. Муаллиф юк ва йўловчи ташишда фуқаролик-диспозитив шартномаларнинг режали иқтисодиёт императивлари билан алмаштирилиши, шунингдек, транспорт ходимларининг меҳнат ҳуқуқлари кескин чекланганлигини тарихий-ҳуқуқий нуқтаи назардан асослаб беради. Иккинчи жаҳон урушидан кейинги қисман институционал децентрализация (Ўзбекистон ССР Автомобиль транспорти вазирлигининг тузилиши) жараёнларига қарамай, бу давр транспорт ҳуқуқи тоталитар тизим қолипида қолганлиги илмий исботланган.
