ABDULLA QODIRIY ASARLARIDA SEVGI FALSAFASI

Abstract

Mazkur maqolada o‘zbek adabiyotining buyuk namoyandasi Abdulla Qodiriyning sevgi falsafasi va uning “O‘tkan kunlar” romani misolida badiiy-falsafiy talqini tahlil qilinadi. Muallif Qodiriy ijodida sevgi inson hayotining asosiy harakatlantiruvchi kuchi, shaxsiy o‘sish va o‘zini anglash omili sifatida namoyon bo‘lishini yoritadi. Sevgi nafaqat hissiy holat, balki majburiyat, hamdardlik va ma’naviy mas’uliyatni o‘z ichiga olgan murakkab tushuncha sifatida talqin etiladi. Maqolada Otabek va Kumush muhabbati orqali sevgi, taqdir, jaholat va ijtimoiy muammolar o‘rtasidagi uzviy bog‘liqlik ochib beriladi. Shuningdek, Qodiriy asarlarida sevgi shaxsiy munosabatlardan tashqariga chiqib, ijtimoiy va umuminsoniy qadriyat sifatida qaralishi asoslanadi. Tadqiqot Qodiriy falsafasining bugungi jamiyat uchun ham dolzarb ekanini ko‘rsatib, o‘quvchini sevgi, taqdir va insoniy mas’uliyat haqidagi qarashlarini qayta ko‘rib chiqishga undaydi.